Ordos klimt terug in Chinese top 50 steden dankzij kolen
Ordos, een kolenrijke stad in het noorden van Binnen-Mongolië, is weer binnengedrongen in de Chinese top 50 van steden naar economische productie, volgens een ranglijst van de 50 grootste stedelijke economieën van het land over de eerste drie kwartalen van het jaar. De stad noteerde een bruto binnenlands product van 483,71 miljard yuan, een stijging van 5,6 procent op jaarbasis tegen constante prijzen, de snelste groei onder de 12 prefectuurniveau-divisies van Binnen-Mongolië.
Het cijfer plaatst Ordos op de 48e plaats landelijk, net voor Harbin, de hoofdstad van de provincie Heilongjiang, met 483,13 miljard yuan, en Nanning, de hoofdstad van Guangxi, met 478,79 miljard. Voor een stad die geen provinciehoofdstad is en ver van de Chinese kustmanifatuurriem ligt, herinnert de ranglijst eraan hoeveel van de economische kaart van het land nog steeds door grondstoffen wordt bepaald.
Ordos wordt vaak de kolenhoofdstad van het noordwesten genoemd. De economie is lang meegegolfd met de prijs van thermische kolen, en de eerdere hoogtijdagen van de stad waren gebouwd op de mijnen onder haar graslanden. De recente groei komt nu de kolenprijzen zijn aangetrokken, geholpen door wintervoorraden en stabiele vraag van elektriciteitscentrales.
Maar de ranglijst roept ook de vraag op waar de volgende groei vandaan moet komen. Kolen zijn een wankele basis: prijzen schommelen, de productie is begrensd door veiligheids- en milieuregels, en de langetermijnkoers van het Chinese energiebeleid wijst weg van deze brandstof. Stadsbestuurders praten al jaren over diversificatie naar chemicaliën, machinebouw, toerisme en, meer recent, datacenters en computing.
Ordos heeft een ongebruikelijk voordeel op dat laatste gebied. Het koele, droge klimaat en de goedkope stroom hebben grote datacenterprojecten aangetrokken, onderdeel van een bredere push om rekenkracht naar westelijk China te verplaatsen waar elektriciteit overvloedig is. De stad promoot ook haar graslanden, woestijnlandschappen en Mongools cultureel erfgoed bij toeristen, al blijven die sectoren klein vergeleken met de mijnbouw.
De top-50-drempel is zelf een bewegend doel. De concurrentie tussen middelgrote Chinese steden is intens, en een paar miljard yuan bbp kan het verschil maken tussen de 48e en de 55e plaats. De voorsprong van Ordos op Harbin en Nanning is smal genoeg dat één zwak kwartaal de stad weer uit de ranglijst kan stoten, waardoor de volgende jaarcijfers de echte test zijn.
De vergelijking met Harbin is veelzeggend. Harbin is een provinciehoofdstad met een grote bevolking, zware industrie en een beroemd winterseizoen voor toerisme, toch is de groei er traag nu Noordoost-China inwoners blijft verliezen aan het zuiden. Ordos, met een veel kleinere bevolking, produceert per persoon meer dan bijna elke stad in het land.
Voor wereldwijde lezers is dit verhaal een klein venster op hoe Chinese lokale economieën worden beoordeeld en hoe grondstoffenrijkdom een plek in het nationale gesprek kan tillen. Of Ordos op de lijst blijft, hangt minder af van de kolenprijzen dan van de vraag of de weddenschappen op computing, chemicaliën en toerisme belastbare inkomsten gaan opleveren.